|
|
|
|
|
|
|
|
Hüseyin ACAR, 1946 yılında Ersis'de dünyaya geldi. İlk örenimini Ersis'de tamamladıktan sonra ,1964'de Kars Kazım Karabekir İlköğretmen Okulu(Cilavuz İlköğretmen Okulu)'ndan mezun oldu. Ankara Beypazarı Uruş İlkokulu'nda 1 yılı aşkın ilkokul öğretmenliği yaptıktan sonra 1965 yılında Erzurum Eğitim Enstitüsü sınavını kazandı. 1967'de enstitünün edebiyat bölümünü bitirdi. Bilahare Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı branşında lisansını tamamladı. Eğitim Enstitüsü'nü bitirdikten sonra, 1 yıl Yusufeli Ortaokulu öğretmeni olarak çalıştı. 1970'de vatani hizmetini yedek subay olarak tamamladıktan sonra 1977'ye kadar Rize Fındıklı Ortaokulunda öğretmen, 1983 yılına kadar da okul müdürü olarak görev yaptı. 1983 yılında Milli Eğitim Bakanlığı merkez teşkilatına atandı. Sırasıyla MEB Personel Genel Müdürlüğünde şube müdürlüğü, daire başkanlığı ve genel müdür yardımcılığı yaptı. 1997'de vekaleten, 1998'de asaleten Personel Genel Müdürlüğüne atandı. 4 yıl bu görevi yaptıktan sonra 2001'de Müsteşar yardımcılığına atandı. 2003'de emekli olan Hüseyin Acar'ı 2005 yılında kaybetik. Hüseyin Acar'ın Sevgiden Dostluğa , Yüreğimin Sesi ve , Ve... Sevgiyi Paylaştık adlı şiir kitapları bulnmaktadır. | NE KALDI Yıllarca koştum onun ardı sıra Her gün budadı beni kıra kıra, İhanetin yazdım her bir satıra Acıdan başka ne kaldı hatıra Git dilersen özlediğin o yere, Bil ki suskun sevgim coşkun bir dere Gülmedi bahtım gülmedi bir kere. Zülfün teline gonca gül sermiştin, Gülü, gülüne dalından dermiştin, Bu aşkın vebali bende demiştin, Kendine bir ömür ceza vermiştin. Git dilersen özlediğin o yere, Bil ki suskun sevgimcoşkun bir dere, Gülmedi bahtım, gülmedi bir kere. (1998) |
Güle Güle
Yine bir akşam üstü Kasımın bilmem kaçıncı günü, Beden bitkin Ten bembeyaz, Ama ruhum sağlıklı, Dimdik ayaktayım işte... Gün aynı gün, Akrep henüz bir tur atmamış, Yelkovanın göstergesi değişmiş sadece. Derken.. Bir telefon, Ruh sağlığım allak pullak, Beynimden bir anda Binlerce kare geçiyor, Belki de üçgenler, yuvarlaklar... Yine mi O? Allahım ne zaman bitecek bu kabus, Yoksa kabus mu olacak hayatım? Hayır, hayır Ayakta durmalıyım, Hem de şimdi, dimdik, Görmemeli tenimin beyazını, Duymamalı sesimin titrediğini, O'nu üzmeye kimsenin hakkı yok, Benim hiç yok.. Güle güle Gökçeyaz, Sağlıcakla git, İstersen oyuncağını da al yanına Mutluyu oyna istersen, Güle güle, güle güle |